Gimnazjum

Przygotowana na powitanie pierwszaków sala lekcyjna sprawiła na wszystkich miłe wrażenie. Z oczu rodziców można było odczytać ciekawość „nowego”, ale i pytanie: Jak będzie mojemu dziecku? Dzieci natomiast szybko się zadomowiły, zaakceptowały klasę i mnie. Były ciekawe, radosne i bezpośrednie. Inne niż ich rówieśnicy przed piętnastoma laty. Łatwiej nawiązywały kontakt, śmielej stawiały pytania i więcej wiedziały o otaczającym je świecie.



Wychowanie do życia w rodzinie należy postrzegać jako integralną część wychowania ogólnego. Jest to świadome i ciągłe oddziaływanie na młodych ludzi w celu gimnazjum do podejmowania ważnych decyzji życiowych. Jest oczywiste, że proces wychowania rozpoczyna się w rodzinie i że środowisko rodzinne stanowi najważniejsze ogniwo w procesie wychowawczym. To rodzina wpływa na zdrowie fizyczne i psychiczne swojego dziecka, kształtuje osobowość, uczy dokonywania moralnie właściwych wyborów, wpływa na rozwój intelektualny. Nie da się jednak pominąć znaczenia innych podmiotów wychowawczych, jakimi są nauczyciele, grupy rówieśnicze, instytucje wychowawcze.

Jak będzie umiało jutro, gdy nie dajemy żyć dziś świadomym, odpowiedzialnym życiem? Nie deptać, nie poniewierać, nie oddawać w niewolę jutra, nie gasić, nie spieszyć, nie pędzić... Pozwólmy ochoczo pić radość poranka i ufać. Dziecko tak właśnie chce. Nie żal mu czasu na bajkę, rozmowę z psem, chwytanie piłki, dokładne obejrzenie obrazka, przerysowanie litery, a wszystko życzliwie. Ono właśnie ma słuszność... Myślę, że dzieci polubiły szkołę. Autorka kosmiczna niezwykle oznajmia kolorowe kaloryfery.

Inne artykuły

Ostatnie

Najnowsze